A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: imagejpeg(./assets/captcha/1606304045.2165.jpg): failed to open stream: Disk quota exceeded

Filename: libraries/antispam.php

Line Number: 144

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/iiksscom/public_html/fa/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 675

موقعیت پوتین در روسیه مستحکم است

موقعیت پوتین در روسیه مستحکم است تحولات سیاسی و نظامی

در دنیای سیاست زمانی‌که یک نفر برای مدت طولانی قدرت را در دست داشته باشد مشکلات و خرده‎گیری‌ها نسبت به وی بیشتر می‌شود و مطابق یک ضرب المثل قدیمی «سیاستمدار هرچقدر کهنه‎تر و باسابقه‎تر شود از اعتبارش کاسته می‎شود.» خصوصا بعد از سال 2012 که قانون اساسی در روسیه اصلاح شد و دوره‎ی ریاست جمهوری از 4 سال به 6 سال افزایش یافت، پوتین تا سال 2018 رئیس جمهور خواهد بود و طبق همان اصلاحات در سال 2018 می‌تواند برای دومین دوره‎ی متوالی و چهارمین بار کاندیدای ریاست جمهوری شود.
 
 
  روز شنبه 9 اریبهشت 1396 گروهی از سازمان‌های مخالف دولت روسیه، تظاهرات گسترده‌ای را علیه رئیس جمهور این کشور سازماندهی کردند و از معترضان خواستند تا در این راهپیمایی گسترده خواستار کناره گیری پوتین از قدرت شوند. اعتراضات روز شنبه تحت عنوان «ما از او بیزاریم» برگزار شد و جنبش «روسیه باز» که «میخائیل خودورکوفسکی» از منتقدان  کرملین بنیانگذار آن است، این تظاهرات ضددولتی را سازماندهی کرد.

معترضین در مسکو، در مقابل دفتر ریاست‌جمهوری صف کشیده و نامه‌های خود را که در آنها خواهان شرکت نکردن ولادیمیر پوتین در انتخابات سال ۲۰۱۸ شده‌اند، به این دفتر دادند. اگرچه پوتین هنوز اعلام نکرده که قصد دارد در انتخابات ریاست جمهوری سال 2018 روسیه شرکت کند یا خیر، اما نظرسنجی‌ها از سطح بالای محبوبیت وی خبر می‌دهد و تا حد زیادی پیش بینی می‌شود وی در انتخابات سال آینده نامزد شود، اما طبیعتا این مخالفت‎ها نیز خاستگاهی دارد.

ولادیمیر پوتین از سال 2000 قدرت را در روسیه در دست دارد و در بین سال‎های 2008 تا 2012  که دیمیتری مدودف رئیس جمهور بود، پوتین به عنوان نخست وزیر، عملا اختیار همه‌ی امور را در دست داشت. بنابراین می‎توان گفت طی هفده سال گذشته پوتین رئیس جمهور بلامنازع روسیه با هفده میلیون کیلومتر مربع مساحت و صد و سی و هشت میلیون نفر جمعیت بوده است.

در دنیای سیاست زمانی‌که یک نفر برای مدت طولانی قدرت را در دست داشته باشد مشکلات و خرده‎گیری‌ها نسبت به وی بیشتر می‌شود و مطابق یک ضرب المثل قدیمی «سیاستمدار هرچقدر کهنه‎تر و باسابقه‎تر شود از اعتبارش کاسته می‎شود.» خصوصا بعد از سال 2012 که قانون اساسی در روسیه اصلاح شد و دوره‎ی ریاست جمهوری از 4 سال به 6 سال افزایش یافت، پوتین تا سال 2018 رئیس جمهور خواهد بود و طبق همان اصلاحات در سال 2018 می‌تواند برای دومین دوره‎ی متوالی و چهارمین بار کاندیدای ریاست جمهوری شود. در این شرایط طبیعتا عده‌ای به مخالفت با وی برمی‎خیزند.

باید توجه داشت که طیف مخالفان پوتین دو بخش هستند، دسته اول برخی از اعضای داخل پارلمان هستند و عمدتا حزب "کمونیست" که دومین حزب قدرتمند روسیه بعد از حزب "روسیه متحد" پوتین و مدودف است را شامل می‌شوند. دسته دوم هم اکثرا لیبرال‎ها هستند که اگرچه در انتخابات پارلمانی گذشته روسیه پیروز نشدند و به مجلس راه نیافتند، اما از طریق رسانه‎ و روزنامه‌هایی که در دست دارند و فضای مجازی انتقادات متعددی را از سیاست‎های دولت پوتین مطرح می‌کنند؛ بویژه بعد از تحریم‎هایی که علیه مسکو صورت گرفت. از طرف دیگر ملی‎گراهای روسیه حمایت‎شان را از پوتین در برابر غرب بیشتر کردند و حتی کمونیست‌هایی هم که مخالف وی هستند در مقابل غرب با پوتین همراه شده‌اند. بنابراین شاهد وضعیتی در روسیه و برای پوتین هستیم که مخالفان  وی  در داخل مجلس که عبارتند از کمونیست‌ها و مخالفینش در خارج از مجلس که همان ملی‌گراها هستند به دلیل سیاست‌های پوتین در برابر غرب و مخالفت‌هایش در مسئله‎ی اوکراین و الحاق کریمه با خاک روسیه با وی همراه گشته و  از شدت انتقادات کاسته شده است.

اما از طرف دیگر غرب‌گرایان همچنان انتقادات گسترده‎ای علیه وی دارند خصوصا به دلیل فرار سرمایه از روسیه، کاهش درآمد ناخالص ملی و تحریم‎هایی که غرب چه اروپا و چه ایالات متحده امریکا علیه روسیه انجام دادند؛ آنها در مجموع فضا را مناسب دیدند که علیه ولادیمیر پوتین شعار سر دهند اما همچنان نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که پوتین نزد شخصیت‌های کنونی روسیه اعم از مخالفان و موافقان، در راس افراد معتمد مردم روسیه قرار دارد. این محبوبیت در گذشته 75% آراء را شامل می‌شد اما در آخرین نظرسنجی با کاهشی اندک، 65% شده است که نشان می‌دهد باز هم پوتین از حمایت مردم برخوردار است. لذا باید گفت که اگرچه برخی از مخالفین پوتین همچنان سیاست‌های اقتصادی او را مورد حمله قرار می‎دهند و مخالف تمرکزگرایی شدید سیاست‌هایش که همه‌ی امور را به مسکو ختم می‌کند هستند، اما طبق نظرسنجی‌ها و انتخابات، پوتین همچنان از حمایت مردم کشورش برخوردار است.

به عبارت دیگر اگر بخواهیم دلایل شکل گیری مخالفت‌ها با پوتین و اهداف مخالفین را به صورت مشروح بیان کنیم، باید گفت که بخشی از این تظاهرات به دلیل مسائل اقتصادی است؛ زیرا وضعیت اقتصادی روسیه در شرایط بدی قرار دارد و در موضوعاتی چون سطح رفاه مردم، اشتغال، تورم و کاهش ارزش روبل در برابر دلار دچار مشکل گشته‌اند و این موضوعات دست‌مایه‎ی مخالفان برای انگیختن مردم علیه پوتین در یک سال پایانی ریاست جمهوری وی و جلوگیری از انتخاب او برای چهارمین بار به مدت 6 سال شده است. لذا اگرچه هدف اصلی مخالفان جلوگیری از کاندیداتوری پوتین برای پست ریاست جمهوری است اما بهانه‌ی این تظاهرات نارضایتی‌های اقتصادی در روسیه است.

البته با وجود تلاش‎هایی که معترضین برای شرکت نکردن پوتین در انتخابات ریاست جمهوری می‌کنند اما باید گفت که پوتین به احتمال 99% در انتخابات شرکت خواهد کرد و طبق نظرسنجی‎ها تا به امروز،  65% آراء را به خود اختصاص می‎دهد و درواقع برنده‌ی انتخابات خواهد بود. اما باید دید تحولات تا حدودا اسفند سال آینده چگونه خواهد بود. در عین حال این شائبه در ذهن شکل می‌گیرد که کاندیداتوری وی باعث تشدید نارضایتی مخالفان خواهد شد، زیرا همانگونه که پیش ازاین نیز گفتم وقتی سیاستمداری از سال 2000 در راس قدرت روسیه بوده و سیاستی به شدت تمرکزگرا اتخاذ کرده نارضایتی‌هایی را به همراه خواهد داشت. ولیکن بسیاری نیز معتقدند در روسیه هم در دوران تزاری، هم در دوران بلشویکی یعنی هفتاد سال انقلاب بلشویکی در روسیه، و هم در دوران روسیه جدید که از سال 1991 آغاز شده است، همواره فردگرایی و تمرکز روی احزاب حاکم چه کمونیست و چه روسیه متحد، حرف اول را می‌زند؛ درحقیقت تمرکزگرایی به این صورت است که تمام تصمیم گیری‌ها و کلیه امور به مسکو ختم خواهد شد. اعتراض دیگری که وجود دارد در رابطه با عدم گردش نخبگان در روسیه است چراکه در روسیه افراد شایسته زیادی وجود دارند که می‎توانند رهبری کشور را به عهده بگیرند، اما پوتین به دلیل موفقیت در اعاده حاکمیت در کریمه و همچنین موضع مستقلانه‎اش در  برابر غرب، توانسته بسیاری از افکار عمومی از جمله کمونیست‌های قدیمی، ملی گرایان، لیبرال دموکرات‎‌ها و حزب روسیه عادل را با خود همراه کند. در مجموع به نظر می‌رسد موقعیت پوتین در روسیه مستحکم است و او خیال کناره گیری از قدرت را ندارد.

به عنوان نکته ی آخر درخصوص موضع و سیاست پوتین در قبال ایالات متحده آمریکا در دهه‌ی گذشته نیز باید اذعان داشت که روسیه از بهمن 1385 که کنفرانس مونیخ برگزار شد و سخنرانی مشهور پوتین در آن کنفرانس یعنی تاکیدش بر اینکه سیاست‌های آمریکا در  قبال روسیه فریب‎کارانه بوده، ایالات متحده آمریکا سیاستی یک جانبه را دنبال می‎کند و مایل به همکاری با روسیه نیست، سیاستی را اتخاذ کرد که طی 10 سال گذشته همواره منتقد آمریکا بوده و به دنبال درگیری با آمریکا مانند دوره‎ی شوروی نیست. درواقع امروزه روسیه با آمریکا تقابل و رقابت سیاسی، اقتصادی و فرهنگی دارد و موضعی مستقلانه در برابر آمریکا چه در دوره ی اوباما و چه در دوره ی ترامپ در پیش گرفته است. اگرچه چون پیش از این ترامپ با موضع گیری‎هایش نشان داده بود آماده‌ی همکاری با روسیه است انتظار می‎رفت با روی کار آمدن ترامپ اندکی مواضع روسیه تعدیل شود، اما شاهدیم با وجود روابط نزدیک رکس تیلرسون، وزیر امور خارجه آمریکا با روسیه، دستگاه هیات حاکمه این کشور براساس منافعشان بر طبل مخالفت با روسیه می‎کوبد و این دو کشور در بسیاری از زمینه‌ها از جمله اوکراین، کریمه، سوریه، سپر دفاع موشکی آمریکا و توسعه ناتو به سمت اوکراین و گرجستان رو در روی هم قرار دارند. لذا این مشکلات که هم در دوره ی اوباما وجود داشت و هم در دوره ی ترامپ و همچنان حل نشده است، بعد از این نیز با توجه به نیروهایی که ناتو در لهستان و لتوونی یعنی در مرزهای شمال و غرب روسیه مستقر کرده، اگر افزایش نیابد، کاهش هم نخواهد یافت.

نویسنده: حسن بهشتی پور، کارشناس مسائل روسیه
منبع: هفته نامه مثلث

برچسب ها:

نظرات کاربران

ارسال نظر