A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: imagejpeg(./assets/captcha/1560813666.6313.jpg): failed to open stream: Disk quota exceeded

Filename: libraries/antispam.php

Line Number: 144

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/iiksscom/public_html/fa/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 675

مهار خرس قطبی

مهار خرس قطبی تحولات سیاسی و نظامی

میرقاسم مومنی، مدیرعامل موسسه پژوهشی و مطالعات بین المللی چشم انداز ابرار نوین در یادداشت پیش رو معتقد است که پوتین از فروپاشی مجدد روسیه به جمهوری‌های کوچکتر جلوگیری کرده و بحران جدایی طلبان چچن را تا حدودی سرکوب کرد و توانست یک امنیت نسبی و توسعه اقتصادی خوبی را ایجاد کند.
 
تحولات جهانی و منطقه در سه سال گذشته نقش مهمی در اقتصاد و امنیت ملی روسیه داشته است. بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و بحران اقتصادی و سیاسی که روسیه با آن درگیر بود به دنبال روی کار آمدن ولادیمیر پوتین در سال 1999 امیدهای زیادی جهت خروج روسیه از بحران‌های داخلی در دل مردم آن کشور به وجود آمد تا جایی که مردم روسیه، پوتین را به عنوان منجی روسیه جدید معرفی می‌کردند.

عمده استراتژی پوتین در سه دوره زمامداری خود تثبیت قدرت سیاسی، حذف مخالفین و ایجاد ثبات اقتصادی کشور بود. پوتین معتقد است جهت ایجاد ثبات در روسیه و امکان حضور در ترتیبات امنیتی و بین‌المللی جهان بایستی قدرت متمرکز در روسیه به وجود آید و هرگونه رقابت سیاسی و حزبی می‌تواند فرصتی جهت دخالت کشورهای رقیب در مسائل داخلی و سیاست خارجی آن کشور قلمداد گردد. به همین جهت پوتین ضمن ایجاد یک قدرت متمرکز در روسیه از توسعه و رشد فعالیت احزاب مخالف جلوگیری کرده و اقدام به بازسازی زیرساخت‌های اقتصادی، انرژی، تسلیحات نظامی و موشکی روسیه کرد.

در واقع پوتین از فروپاشی مجدد روسیه به جمهوری‌های کوچکتر جلوگیری کرده و بحران جدایی طلبان چچن را تا حدودی سرکوب کرد و توانست یک امنیت نسبی و توسعه اقتصادی خوبی را ایجاد کند. از سوی دیگر بالا رفتن قیمت نفت تا مرز 140 دلار فرصتی بود که رئیس جمهور روسیه با درآمدهای هنگفت نفتی بتواند در بازسازی اقتصاد روسیه استفاده نماید. اما مخالفین سنتی پوتین و شرکت‌ها و شخصیت‌هایی که در دوران بعد از فروپاشی توانسته بودند جایگاه‌های سیاسی و نقش‌های مهمی را بر عهده بگیرند، اغلب در دوران پوتین بخاطر اختلافات سیاسی از حلقه مدیران دولتی خارج شدند؛ یا به اروپا و آمریکا مهاجرت کردند و یا به عنوان منتقدین و مخالفین پوتین وارد عرصه سیاسی شدند.

در چنین موقعیتی که روسیه از یک رشد قابل توجه اقتصادی برخوردار شده بود پوتین با ایجاد ثبات در امنیت داخلی درصدد گسترش نفوذ خود در کشورهای سنتی شوروی سابق اقدام کرد و ضمن مخالفت با توسعه ناتو در کشورهای مشترک المنافع در راستای حضور در خاورمیانه و اروپای شرقی برآمد. در این خصوص حمله به گرجستان و اشغال بخشی از منطقه آبخازستان در سال 2008 ، حمایت از استقلال‌طلبان روسی تبار اوکراین در شرق آن کشور و الحاق بندر استراتژیک کریمه که ناوگان دریای سیاه روسیه در آن مستقر بوده به خاک روسیه در سال 2014 موجب گردید اتحادیه اروپا و آمریکا که نگران سیاست‌های توسعه طلبانه پوتین بودند در صدد مهار این خرس قطبی باشند که از خواب زمستانی بیدار شده بود. در چنین وضعیتی که روسیه در حال توسعه اقتصاد و درآمد ملی و رفاه مردمی بود، چالش‌های سیاست خارجی پوتین با اروپا و آمریکا و همچنین تحریم‌هایی که بخاطر بحران اوکراین علیه روسیه از سوی آمریکا و اروپا وضع گردید رشد اقتصادی و تجارت روسیه را دچار بحران کرد. در کنار این موضوع حمایت روسیه از بشار اسد و حضور نظامی و سیاسی در بحران سوریه موجب فشارهای اقتصادی و سیاسی عظیمی علیه دولت روسیه از سوی دولت‌های غربی و حتی عربی گردید . بخاطر مسئله اوکراین و سوریه یک اتحاد ضد روسی بین اروپا وآمریکا و کشورهای مهم عربی ایجاد گردید که روسیه را در صحنه بین المللی و منطقه‌ای به چالش کشید.

از سوی دیگر کشورهای اروپایی و آمریکا جهت کنترل و مدیریت پوتین و ایجاد بحران داخلی با حمایت از مخالفین ایشان و تقویت موقعیت آنها، زمینه اعتراضات و تظاهرات علیه او را افزایش دادند. آمریکایی‌ها معتقد هستند شوروی سابق بدون شلیک گلوله فروپاشید و معتقد هستند که روسیه فدراتیو نیز با حمایت از جنبش‌های مردمی و مخالفین امکان فروپاشی از درون را دارد و یا اینکه این اعتراضات می‌تواند سیاستمداران کرملین را به مسائل داخلی مشغول سازد و لذا در خصوص موضوعات بین المللی می‌توانند از روسیه امتیاز بگیرند.

چندی پیش تجمع مخالفین در مقابل دفتر ریاست جمهوری روسیه با هدف اعلام مخالفت با حضور پوتین در انتخابات 2018 ریاست جمهوری آن کشور با شعار " ما از او بیزاریم " برگزار گردید و همچنین راهپیمایی 26 مارس که از سوی الکسی ناوالنی از مخالفین اصلی پوتین هدایت شد منجر به بازداشت هزاران نفر از سوی پلیس روسیه شد. جنبش " روسیه باز" به رهبری میخائیل خودروکوفسکی نیز نقش مهمی در هدایت این اعتراضات بر عهده دارد. خودروکوفسکی از زندانیان سیاسی و سرمایه داران روسی است که ده سال در زندان بسر برده و در حال حاضر مسئولیت هدایت مخالفین علیه پوتین را بر عهده گرفته است. آنها مدعی هستند که سیاست‌های پوتین در بستر فضای سیاسی داخلی و قدرت طلبی وی موجب شده است که در حمله به اوکراین و دخالت در امور سوریه، منافع ملی روسیه از بین رفته و روسیه دچار فروپاشی از درون شوند؛ همچنین آنها معتقدند که اگر پوتین در انتخابات 2018 شرکت کند و رقابت‌های روسیه با آمریکا و اروپا ادامه داشته باشد، این کشور نیز همچون شوروی سابق از هم خواهد پاشید و امنیت روسیه از بین خواهد رفت؛ لذا جنگ‌های مذهبی، قومی و سرزمینی در مجموعه ایالت‌های روسیه فدراتیو به وجود خواهد آمد.

در چنین فضایی که مخالفین در خیابان‌های روسیه قدرت نمایی می‌کنند، مذاکرات آمریکا به ریاست جمهوری دونالد ترامپ در خصوص روابط دو کشور و بحران‌های منطقه‌ای با روسیه را می‌توان فرصتی برای واشنگتن جهت فشار به پوتین تلقی کرد. درواقع آمریکا در پی آن است که در حل موضوعاتی همچون اوکراین، سوریه و دیگر مسائل مربوط به خاورمیانه، روسیه با سیاست‌های آمریکا هماهنگ تر باشد. این سیاستی است که آمریکایی‌ها به بهانه‌های مختلف در سال‌های گذشته در قبال کشورهای جهان در پیش گرفته‌اند.

در نهایت در خصوص اینکه آیا ولادیمیر پوتین، کاندید ریاست جمهوری 2018 خواهد شد یا خیر بایستی گفت در فضای فعلی و شرایط حاضر ایشان این فرصت را از دست نخواهد داد؛ چرا که قدرت سیاسی و نفوذ ایشان در روسیه تثبیت شده است و مخالفین عمده ایشان توان سازماندهی براندازی او را ندارند؛ اما نتیجه مذاکرات پوتین و ترامپ می‌تواند در صحنه خیابان‌های مسکو خود را نشان دهد . در صورت توافق طرفین، میزان تظاهرات و اعتراضات تا حدودی کاهش خواهد یافت و در صورت عدم توافق و نرسیدن به یک نتیجه مشترک، احتمال ناامنی در ایالت‌های مسلمان نشین روسیه و راهپیمایی در شهرهای بزرگ مسکو و سن پترزبورگ وجود خواهد داشت.

باید دید که در چند ماه آینده روابط روسیه و آمریکا به کجا خواهد رسید؛ البته بدون شک پوتین و ترامپ به دنبال رسیدن به یک توافق و سود مشترک هستند اما اینکه بر سر چه موضوعی معامله خواهد شد بایستی منتظر نتیجه مذاکرات آینده بود .

نویسنده: میرقاسم مومنی، مدیرعامل موسسه پژوهشی و مطالعات بین المللی چشم انداز ابرار نوین


منبع: دیدبان روسیه

برچسب ها:

نظرات کاربران

ارسال نظر