A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: imagejpeg(./assets/captcha/1563404177.2727.jpg): failed to open stream: Disk quota exceeded

Filename: libraries/antispam.php

Line Number: 144

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/iiksscom/public_html/fa/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 675

رئيس جمهور به سوالات بي‌پاسخ انتقال آب خزر به سمنان پاسخ دهد

رئيس جمهور به سوالات بي‌پاسخ انتقال آب خزر به سمنان پاسخ دهد انرژی

زیست بوم/ تورج فتحی*: با سفر رئیس جمهور به استان سمنان دستور اجرای طرح بلندپروازانه انتقال آب از دریای مازندران به فلات مرکزی و سمنان کلید می خورد. این طرح سابقه کوتاهی هم در دولت قبلی دارد که توسط رئیس جمهور وقت در مراسم افتتاحیه ای که پوشش رسانه ای از صداوسیما نیز داشت طرح موضوع شد، اما به دلایلی خیلی زود به فراموشی سپرده شد.

حالا دوباره این موضوع در دستور کار قرار گرفته است که آب از دریای مازندران به استان سمنان انتقال یابد؛ آب در حوضه مبدأ ابتدا شیرین سازی شده و بعد از طریق پمپاژ با لوله و کانال به سمنان انتقال یابد. به طور معمول در مباحث انتقال آب ابتدا باید تمام اصول مدیریت آن را در تامین آب در حوضه مقصد به کار بست و در نهایت چنانچه باز هم آب در مقصد تامین نشود، به اندازه مورد نیاز آب را  انتقال داد. در این پروژه هنوز معلوم نیست دقیقا استان سمنان به چه میزان آب نیاز دارد؟ برای چند سال آینده کمبود آب سمنان چقدر است؟

 آب مورد نیاز به چه مصارفی باید برسد و دقیقا چقدر؟ آیا همه روش‌های تامین آب مانند بازچرخانی و استفاده از منابع تجدید شونده در سمنان به کار گرفته شده؟ مثلا فاضلاب های شهری و روستایی سمنان تصفیه و بازچرخانی شده؟ اما بازهم کمبود وجود دارد؟سوال مهم تر، در میان استان هایی که در دامنه جنوبی کوه های البرز قرار دارند: استان‌های زنجان، قزوین، البرز، تهران، سمنان و خراسان رضوی کدام یک مشکلات بیشتری داشته و نیاز بیشتری برای انتقال آب دارند؟ آیا سمنان در رده اول است؟! از نظر کارشناسان مطلع استان سمنان اگر در آخرین رده نباشد مسلما در ابتدای فهرست استان های دارای کمبود، تنش و بحران آبی قرار ندارد! حال به آن سوی کوه های البرز یعنی در حوضه مبدأ نگاه کوتاهی بیندازیم.

معمولا در مباحث انتقال آب منافع اقتصادی حاصل از انتقال آب باید بین حوضه مبدأو مقصد تقسیم شود: آیا برآورد شده در این پروژه چقدر منافع عاید خواهد شد و استان های مازندران و سمنان هر یک چه سهمی از این منافع بهره خواهند برد؟ از سوی دیگر باید به اثرات زیست محیطی و تبعات آن هم توجه داشت. هنوز در کل استان‌های شمال کشور، مطالعاتی که نشان بدهد یک درخت 50 یا 100 ساله جنگل هیرکانی چند ریال ارزش اقتصادی دارد انجام نشده، حال وقتی این پروژه اجرا شود، چند ریال ضرر اقتصادی ناشی از قطع جنگل های هیرکانی به بار خواهد آمد؟ ازسوی دیگر فناوری آب شیرین‌کن‌ها دارای شورابه های بسیار آلاینده هستند، این آلودگی‌ها چگونه مدیریت خواهد شد؟

اثرات و تبعات اجتماعی، فرهنگی و سیاسی اجرای این طرح چیست؟ آیا مردم استان مازندران رضایت خواهند داد؟ به چه قیمتی این رضایت حاصل خواهد شد؟ مصرف نیروی  الکتریکی ای  که باید آب شیرین شده را تا ارتفاع حدود 2000 متر بالا ببرد، چقدر است؟ آیا به ایجاد یک نیروگاه جدید دست خواهیم زد؟ اثرات منفی آلودگی آب دریا در ناحیه برداشت آب چیست؟ زمین‌هایی که در طول مسیر انتقال تغییر کاربری می یابند چقدر هزینه برای دولت به بار خواهد آورد؟ آیا تابه حال گزینه های مسیر انتقال مشخص شده؟ آیا هر مسیر برآورد اقتصادی و فنی شده؟ آیا مسائل و تبعات  زیست محیطی آن شناسایی شده  و مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است؟ در سطح بین الملل آیا کشورهای حوضه دریای مازندران مدعی نخواهند بود؟ آیا برای کشوری مانند ترکمنستان که خشک و بیابانی است اجرای چنین طرحی ممکن است مفید باشد، برای قزاقستان و ازبکستان نیز همچنین، آیا دیگران نیز دست به اجرای چنین طرح هایی خواهند زد، مانند کشورهای حوزه خلیج فارس که همه از آب شیرین کن ها استفاده می کنند؟

 از نظر کارشناسی هنوز به سوالاتی مانند سوالات فوق و بسیاری سوالات دیگر نه تنها پاسخی داده نشده بلکه مطالعات کافی نیز برای آن انجام نشده و صرفا صدور دستورجهت اجرای چنین طرح‌هایی جز اینکه اثرات منفی، سنگین و بعضا غیرقابل بازگشت برای محیط زیست و مردم داشته باشد، نمی تواند سبب عمران و آبادی و پیشرفت برای کشور و مردم یک منطقه باشد.

 

برچسب ها:

نظرات کاربران

ارسال نظر