A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: imagejpeg(./assets/captcha/1604010356.341.jpg): failed to open stream: Disk quota exceeded

Filename: libraries/antispam.php

Line Number: 144

A PHP Error was encountered

Severity: Warning

Message: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/iiksscom/public_html/fa/system/core/Exceptions.php:185)

Filename: libraries/Session.php

Line Number: 675

روسیه می‌تواند برخی مشکلات ایران با امریکا را حل کند

روسیه می‌تواند برخی مشکلات ایران با امریکا را حل کند تحولات سیاسی و نظامی

 

روابط میان ایران و روسیه در زمینه های مختلف کاری در سال های اخیر افزایش چشم گیری داشته که بنا به نظر اکثر تحلیل گران این مهم به دلیل روابط نزدیک و همکاری های گسترده میان تهران و مسکو در ابعاد منطقه ای، مبارزه با تروریسم و دفاع از متجاوزین به سوریه در بحران هفت ساله آن کشور، بوجود آمده است.


اگر نبود حمایت های روسیه و ایران در کنار حزب الله لبنان، قطعا قدرت های زورگوی جهانی به واسطه ایادی منطقه ای خود حکومت قانونی و مشروع اسد را کنار می گذاشتند و وابستگان خود را بر مسند قدرت می نشاندند.

از این روی و پس از سفر مهم علی اکبر ولایتی به عنوان نماینده رهبر معظم انقلاب اسلامی و رئیس جمهور کشورمان به روسیه و ابلاغ پیام های رهبری انقلاب و حسن روحانی به پوتین، با احمد وخشیته کارشناس مسائل روسیه به گفتگو پرداختیم تا ابعاد مختلف این ماجرا را بیشتر بررسی کنیم.

متن کامل گفتگو به شرح زیر است:


* متعاقب سفر ولایتی به مسکو، آیا تاکید بر تداوم و گسترش روابط میان ایران و روسیه می‌تواند بر تصمیم‌گیری‌ها و معادلات اروپا و آمریکا نسبت به ایران تاثیرگذار باشد؟

بدون شک گسترش روابط و دیپلماسی فعال سبب می‌شود هر کشوری در نظام بین‌الملل از قدرت چانه‌زنی بیشتری برخوردار شود. با عنایت به این نکته، توسعه روابط ایران با روسیه نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

اما باید توجه داشت زمانی می‌توان از این موضوع بهره‌برداری بیشتری کرد که این دیپلماسی چندجانبه باشد: یعنی از یک طرف با چین، از سوی دیگر با اروپا و همچنین با روسیه. در چنین شرایطی کشورهای طرف مذاکره متوجه می‌شوند که ایران همه تخم‌مرغ‌های خود را فقط در سبد آنها قرار نداده است و ترغیب می‌شوند برای رقابت با دیگر کشورها در حوزه‌های اقتصادی، سیاسی و انرژی، امتیازهای قابل توجهی بدهند.

اما اگر ایران دیپلماسی خود را تنها معطوف به یک کشور کند، طبیعی است که آن کشور ملاحظات دیگری نیز در نظام بین‌الملل دارد و به دنبال کسب حداکثری امتیاز در راستای منافع ملی خود است.


* تاکید دو طرف بر ادامه همکاری ها در مساله سوریه را با توجه به فضاسازی های اخیر دشمنان مبنی بر ایجاد اختلاف میان مسکو و تهران نسبت به سوریه چگونه ارزیابی می‌کنید؟

 روسیه طی سال های اخیر به دنبال یک دیپلماسی فعال در نظام بین الملل و به ویژه در منطقه خاورمیانه است؛ از این رو همزمان با همه طرفین مذاکره و گفتگو می کند. به طور مشخص در مورد سوریه ملاحظه می کنیم که از یک سو با بشار اسد، ایران و ترکیه گفتگو می کند، از یک سو با نیروهای مخالف و معارض بشار اسد و همچنین عربستان سعودی و آمریکا و اسرائیل.

بدیهی است که روسیه به دنبال منافع خود است. از همین رو تلاش می کند با هر یک از طرفین سود مشترکی را تعریف کند چرا که به دنبال منازعه با دیگر قدرت ها در خاورمیانه نیست. این موضوع از یک جهت می تواند برای ایران فرصت باشد و از طرفی نیز تهدید.
 
اگر ایران همچون روسیه به دنبال یک بازی برد-برد در راستای منافع ملی جمهوری اسلامی ایران باشد، منازعات خود با دیگر قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای را در بحران سوریه کاهش می دهد و بدون شک شریک قدرتمندی برای روسیه می تواند باشد.

اما اگر ایران تنها یک بازی برد-باخت را جستجو کند، منازعات آن با دیگر قدرت ها شدت پیدا می کند و این موضوع سبب می شود روسیه به دنبال ملاحظات دیگر قدرت های منطقه ای و به ویژه تل‌آویو که شریک استراتژیک مسکو بشمار می آید نتواند همکاری های گسترده ای را با ایران تعریف کند.  

به نظر من فضاسازی های اخیر در رابطه با اختلاف میان مسکو و تهران، بخشی از آن به دلیل عدم دیپلماسی فعال دولت با دیگر قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای است که سبب شده است چنین فضای روانی تحقق پیدا کند و مسکو نیز فشار این موضوع از سوی آمریکا و اسرائیل باشد. از سوی دیگر نیز برخی در داخل با نگاه های افراط و تفریط گونه خود باعث شده اند در رابطه با روسیه سرگیجه بگیریم.

آنچه مسلم است روسیه به دنبال حفظ برجام و خاورمیانه ای به دور از تنش و منازعه است.


* اهمیت گسترش همکاری و روابط با روسیه به خصوص در بعد اقتصادی-تجاری را با توجه به فضای امروز که آمریکا و اروپا (شرکتها و بانکهای بزرگ) ایران را تحت فشار قرار داده اند، چیست؟

به هر حال اکنون که ایران با چراغ قرمز آمریکا و به تبع آن اروپا مواجه شده است، بار دیگر به سوی روسیه بازگشته است. بسیاری در داخل روسیه را چنین ترسیم می کنند که به دنبال امتیازات هنگفت از ایران است؛ واقعیت این است که با حلوا حلوا گفتن دهن شیرین نمی شود؛ میان سال های پس از برجام ایران از یک سو اعلام می کرد روسیه شریک استراتژیکش است و از سوی دیگر همه نگاهش به آمریکا و اروپا بود. این چرخش ناموفق پسابرجامی سبب شد که عربستان به روسیه نزدیک شود و همگرایی آنها در جلسه پیشین اوپک کاملا مشهود بود.

جالب است که بسیاری در داخل به روسیه ایراد می گیرند و از بی معرفتی روسیه صحبت می کنند؛ انگار روسیه همسر عقدی ایران بوده و باید تنها به ایران وفادار می بوده است و حتی اگر ایران هوای اروپا و آمریکا به سرش زد باید روسیه همچنان چشم انتظار ایران باقی می مانده است.

به نظر من بیشترین آسیب در روابط ایران و روسیه از ناحیه خود ما و به واسطه سیاستگذاری های هیجانی در سیاست خارجی بروز کرده است. اکنون نیز اگر بخواهیم به صورت هیجانی به روسیه پناه ببریم، بدیهی است که مسکو به جذب حداکثری در منافع ملی خود می اندیشد.

اما اگر کنشی عقلانی را در سیاست خارجی خود دنبال کنیم، روسیه شریک مطمئنی است. چرا هیچ گاه اسرائیلی ها از غیر مطمئن بودن روسیه سخن نگفته اند و روز به روز روابطشان عمیق تر می شود. یا حتی آمریکایی ها به جز در موارد اختلافی، به روسیه حمله نکرده اند و این کشور را نامطمئن نخوانده اند.

در هر صورت مشخص است که گسترش روابط منطقی و پایاپای با روسیه بسیار برای ایران سودمند است و با یک ابتکار عمل صحیح می تواند به واسطه روسیه بسیاری از مشکلات خود را نیز به ویژه با آمریکا و اسرائیل حل کند.
 
منبع: مهر

برچسب ها:

نظرات کاربران

ارسال نظر